dinsdag, september 29, 2020
Home Tags Midden-Oosten

Tag: Midden-Oosten

Wapens brengen geen vrede naar Syrië, alleen maar illegale immigranten

In deze columnserie schrijft Salwa Zaher over de reis van Syrië naar Nederland. Met haar ervaringen wil zij Nederlanders laten zien welke dilemma’s ze tegenkomt als statushouder, vrouw, moeder van twee kinderen en Syrische journalist in Nederland. In deze derde column beschrijft ze haar tocht op de vluchtelingenboot van Alexandrië - Egypte naar Genua - Italië.

Toen Hadramaut nog geen Jemen was

“Bent u echt in Jemen geboren, meneer?” De medewerkster in het stadhuis van Amsterdam vroeg het mij. Haar vraag verraste me. Waarom twijfelde zij aan mijn persoonlijke gegevens? “Kijk dan naar mijn paspoort, alstublieft”, zei ik. Zij zei: “Nou! Maar bent u echt in Zuid-Jemen geboren, zoals het in het rapport is opgeschreven?” “Ja, dat klopt”. “Dat is raar, meneer”, zei ze, en zij voegde eraan toe: “U bent in 1962 geboren, maar er was vóór 1967 geen land met de naam Zuid-Jemen!” Ik zei: “Oh! Ja, zeker. Ik ben in Hadramaut geboren. Niet in Jemen. Dit is een vaststaand feit. Maar het is eigenlijk een deel van een zinloze discussie over de moderne politieke geschiedenis.”

Het meisje dat in Oost-Ghouta om haar moeder riep

In het NOS-journaal, begin maart, rent een Syrisch kind uit Oost-Ghouta angstig tussen de puinhopen door. Ze roept om haar moeder. Het geluid dringt diep bij mij naar binnen. Ik sta in mijn keuken in Nederland, maar hoor het kind alsof ze in mijn huiskamer staat.

Tussen Haarlem en Latakia

In deze columnserie schrijft Salwa Zaher over de reis van Syrië naar Nederland. Met haar ervaringen wil zij Nederlanders laten zien welke dilemma’s ze tegen komt als statushouder, vrouw, moeder van twee kinderen en Syrische journalist in Nederland. In deze tweede column beschrijft ze de moeilijkheden die ze tegenkomt in haar ambitie om in Nederland als journalist te werken.

Vergeten afscheid te nemen van thuis

In deze columnserie schrijft Salwa Zaher over de reis van Syrië naar Nederland. Met haar ervaringen wil zij Nederlanders laten zien welke dilemma’s ze tegen komt als statushouder, vrouw, moeder van twee kinderen en Syrische journalist in Nederland. In de eerste column schrijft ze hoe ze terugkijkt op haar vlucht uit het thuisland.

Juichte ik voor Syrië toen het zich (bijna) voor het WK...

Vroeger hield ik niet echt van het kijken naar voetbal, hoewel ik het wel een leuke teamsport vond om te doen. In een bepaalde periode van mijn jeugd werd het aanmoedigen van het Syrische team belangrijker voor mij, omdat het het team van het land is waartoe ik behoor.

Vluchten kan niet meer, ‘ik zou niet weten hoe!’

Op een woensdagavond zat Homa op haar stoel en ik zat naast haar.  We dronken thee. De televisie staat aan. Er klinkt een bekend liedje van Annie M. G. Schmidt: “vluchten kan niet meer, ‘k zou niet weten hoe, ik zou niet weten waar naar toe.” Homa zingt mee, met gebogen hoofd en droevige stem.

De dood vlucht mee

De situatie van de Syriër die is gevlucht voor het oorlogsgeweld, verschilt weinig van die van de achterblijver die hoe dan ook probeert te overleven. Een nabestaande en getuige van de gifgasaanval vorig jaar vertellen over de impact daarvan op hun leven.

لا بديل للسوري عن الموت سوى الألم

لا يختلف حال السوري الذي فر هارباً من الموت، عن حال من بقي في سورية ليجرب حظوظه مع الحياة مرة أخرى في مواجهة آلة القتل اليومية. لا فرق أبداً بين كليهما فمن لم يظفر به الموت داخل سورية، أصبح ضحية الألم و هو خارجها يتحسر حاله و حال أهله.

Tirannengotchi in Arabische landen

Na tweeëneenhalf jaar had ik het door: Nederland is een land waar mensen er plezier in hebben de spot met anderen te drijven. Het is een kunst en een cultuur, vooral als het om de politiek gaat. Nederlanders beoefenen die kunst om te tonen dat het nooit goed genoeg is, ze willen meer en beter, altijd.

Volg ons

1,611LikesLike
202VolgersVolg
218VolgersVolg

Aanbevolen