dinsdag, april 7, 2020
Home Tags Asielprocedure

Tag: asielprocedure

Vijf AZC’s in één jaar

In deze serie vertelt Saeed Al-Gariri over zijn ervaringen als vluchteling in Nederland. Reflecties vol humor en poëzie, waarin hij de balans probeert terug te vinden in zijn nieuwe leven.

Tijdreizen met schrijvers door Jemen en Nederland

In deze serie vertelt Saeed Al-Gariri over zijn ervaringen als vluchteling in Nederland. Reflecties vol humor en poëzie, waarin hij de balans probeert terug te vinden in zijn nieuwe leven.

Uit mijn Dagboek in Nederland (2)

In deze serie vertelt Saeed Al-Gariri over zijn ervaringen als vluchteling in Nederland. Reflecties vol humor en poëzie, waarin hij de balans probeert terug...

Uit mijn Dagboek in Nederland (1)

In deze serie vertelt Saeed Al-Gariri over zijn ervaringen als vluchteling in Nederland. Reflecties vol humor en poëzie, waarin hij de balans probeert terug te vinden in zijn nieuwe leven.

Voor Lili en Howick

De overheid moet kinderen beschermen, niet uitzetten. Dus laten we blijven knokken voor dat Kinderpardon.

Wachten op familie uit Eritrea

In mijn boek Wachtkamer Havenstraat vertel ik wat er allemaal gebeurde in de noodopvang voor asielzoekers in de Havenstraat, waar ik als vrijwilliger werkte. De noodopvang sloot anderhalf jaar geleden, maar met een aantal mannen die er woonden heb ik nog veel contact. Ik vind het bijzonder om mee te maken dat ze steeds weer een andere fase van hun Nederlandse leven ingaan. Daarom vertel ik daar af en toe wat over op Majalla. En wie weet, verschijnt er wel een tweede boek! In haar afsluitende column over Mekonen beschrijft redacteur Tanja te Beek wat er door hem heengaat als hij hoort dat zijn vrouw en kind naar Nederland mogen komen, maar de gevaarlijke reis uit Eritrea nog moeten maken. Tip: Lees eerst deel één 'Hoe gaat het met Mekonen?' en deel twee 'Rijtjeshuis in Nederland, gevangen in Eritrea'

Rijtjeshuis in Nederland, gevangen in Eritrea

In mijn boek Wachtkamer Havenstraat vertel ik wat er allemaal gebeurde in de noodopvang voor asielzoekers in de Havenstraat, waar ik als vrijwilliger werkte. De noodopvang sloot anderhalf jaar geleden, maar met een aantal mannen die er woonden heb ik nog veel contact. Ik vind het bijzonder om mee te maken dat ze steeds weer een andere fase van hun Nederlandse leven ingaan. Daarom vertel ik daar af en toe wat over op Majalla. En wie weet, verschijnt er wel een tweede boek! Tip: Lees eerst deel één. Hoe gaat het met Mekonen?

Vluchten kan niet meer, ‘ik zou niet weten hoe!’

Op een woensdagavond zat Homa op haar stoel en ik zat naast haar.  We dronken thee. De televisie staat aan. Er klinkt een bekend liedje van Annie M. G. Schmidt: “vluchten kan niet meer, ‘k zou niet weten hoe, ik zou niet weten waar naar toe.” Homa zingt mee, met gebogen hoofd en droevige stem.

“Ik heb altijd hoop gehouden.”

Yusuf (47) ontvluchtte het geweld in zijn land en belandde in Nederland op straat: “Ik heb altijd hoop gehouden.”

Wanneer zie ik mijn vrouw weer?

Toen ik in de noodopvang voor asielzoekers in de Amsterdamse Havenstraat begon te werken, in september 2015, hingen er op de muren A4-tjes met de mededeling dat de mensen daar enkele weken zouden verblijven, voordat ze zouden verhuizen naar een andere locatie en hun asielprocedure zou beginnen. Een noodopvang wordt alleen gebruikt als de AZC’s vol zijn en de IND het te druk heeft.

Volg ons

1,536LikesLike
186VolgersVolg
195VolgersVolg

Aanbevolen