vrijdag, januari 15, 2021
Deze lente vullen de tulpen de Nederlandse velden. De meeste Nederlanders kennen het verhaal van de import van de tulpenbollen van hun land uit Turkije in 1593. Er werd destijds gedacht dat de tulpen geluk en vreugde brachten. De prijs bereikte destijds ongeveer 4000 florijn voor één bloemblaadje.
Wie in een AZC heeft gewoond weet hoe belangrijk het is om iets te doen te hebben. De kinderen gaan naar school en hebben zo in ieder geval een plek om een dagelijkse routine op te bouwen. Maar ook daarbuiten zijn activiteiten waarin zij zich veilig en geborgen kunnen voelen heel belangrijk. Dat geldt voor alle kinderen, maar die in een AZC zijn per definitie ontheemd.
Niemand kan de pijn en het lijden van de Arabische vrouw beter beschrijven dan de vrouw zelf. Dit artikel zou een persoonlijke ervaring kunnen zijn, zelfs wanneer dat niet het geval is, omdat alles wat erin wordt vermeld een beschrijving is van de ervaring van een groot aantal vrouwen die nog steeds leven met deze pijn, of op zoek zijn om het te veranderen.
In deze serie vertelt Saeed Al-Gariri over zijn ervaringen als vluchteling in Nederland. Reflecties vol humor en poëzie, waarin hij de balans probeert terug te vinden in zijn nieuwe leven.
In de noodopvang in de Amsterdamse Havenstraat, waar ik als vrijwilliger werkte, leerde ik drie Eritrese vrienden kennen. In gedachten noemde ik ze al snel de drie musketiers: Mekonen, Gebreab en Medhanie.
In de noodopvang aan de Havenstraat in Amsterdam ontmoette vrijwilliger Tanja te Beek eind 2015 een aantal mannen uit Eritrea. Zij noteerde haar ervaringen in het boek Wachtkamer Havenstraat.
In mijn boek Wachtkamer Havenstraat vertel ik wat er allemaal gebeurde in de noodopvang voor asielzoekers in de Havenstraat, waar ik als vrijwilliger werkte. De noodopvang sloot anderhalf jaar geleden, maar met een aantal mannen die er woonden heb ik nog veel contact. Ik vind het bijzonder om mee te maken dat ze steeds weer een andere fase van hun Nederlandse leven ingaan. Daarom vertel ik daar af en toe wat over op Majalla. En wie weet, verschijnt er wel een tweede boek!
In deze serie vertelt Saeed Al-Gariri over zijn ervaringen als vluchteling in Nederland. Reflecties vol humor en poëzie, waarin hij de balans probeert terug te vinden in zijn nieuwe leven. Vertrouwelijk gesprek met Amsterdam Soms vergat ik dat ik ook een...
In het NOS-journaal, begin maart, rent een Syrisch kind uit Oost-Ghouta angstig tussen de puinhopen door. Ze roept om haar moeder. Het geluid dringt diep bij mij naar binnen. Ik sta in mijn keuken in Nederland, maar hoor het kind alsof ze in mijn huiskamer staat.
Vroeger hield ik niet echt van het kijken naar voetbal, hoewel ik het wel een leuke teamsport vond om te doen. In een bepaalde periode van mijn jeugd werd het aanmoedigen van het Syrische team belangrijker voor mij, omdat het het team van het land is waartoe ik behoor.

Volg ons

1,660LikesLike
202VolgersVolg
227VolgersVolg

Aanbevolen