zondag, juli 5, 2020
In mijn boek Wachtkamer Havenstraat vertel ik wat er allemaal gebeurde in de noodopvang voor asielzoekers in de Havenstraat, waar ik als vrijwilliger werkte. De noodopvang sloot anderhalf jaar geleden, maar met een aantal mannen die er woonden heb ik nog veel contact. Ik vind het bijzonder om mee te maken dat ze steeds weer een andere fase van hun Nederlandse leven ingaan. Daarom vertel ik daar af en toe wat over op Majalla. En wie weet, verschijnt er wel een tweede boek! In haar afsluitende column over Mekonen beschrijft redacteur Tanja te Beek wat er door hem heengaat als hij hoort dat zijn vrouw en kind naar Nederland mogen komen, maar de gevaarlijke reis uit Eritrea nog moeten maken. Tip: Lees eerst deel één 'Hoe gaat het met Mekonen?' en deel twee 'Rijtjeshuis in Nederland, gevangen in Eritrea'
Onderzoeksjournalist en documentairemaker Sinan Can (1977) is vooral bekend van de documentaires Bloedbroeders, Arabische Storm en Onze missie in Afghanistan. Hij heeft ook het programma ‘Uitgezet’ gemaakt over vluchtelingkinderen die weer terug moesten naar hun eigen land. Naast dat hij in zijn programma’s verschillende fases van het vluchtverhaal vastlegt, is hij zelf ook vrijwilliger bij Movement on the ground. Een druk persoon met grote idealen en een niet te stillen honger naar wereldvrede.
Her beautiful red curls are probably the first thing you notice when you see her in the kitchen. While making her enticing food, there's a bright smile on her face. Zina Abboud (33) is the first female refugee to have started her own company, according to the Kamer van Koophandel.
De Perzisch sprekende volken hebben een uitdrukking: er is geen kleur boven de zwarte kleur. Dat zeggen ze tijdens het meemaken van persoonlijke of maatschappelijke tragedies en rampen. En nu tijdens deze wereldwijde corona-epidemie hoor ik het vaak van mijn vrienden en familie.
Op een woensdagavond zat Homa op haar stoel en ik zat naast haar.  We dronken thee. De televisie staat aan. Er klinkt een bekend liedje van Annie M. G. Schmidt: “vluchten kan niet meer, ‘k zou niet weten hoe, ik zou niet weten waar naar toe.” Homa zingt mee, met gebogen hoofd en droevige stem.
De 27-jarige Dawit Amanuel Goitom schreef een boek over zijn vlucht van Eritrea naar Nederland, waar hij sinds 2014 woont. Het leest niet altijd lekker weg maar nuanceert overtuigend het eenzijdige beeld van ‘profiteurs’ en ‘gelukszoekers’. Ook geeft het inzicht in de moeizame opbouw van een nieuw leven hier.
Een mooi meisje, vier jaar oud of misschien net vijf geworden. Met lange, versierde staartjes. Het is een warme middag in Amsterdam West. Zij loopt voor mij en achter haar mama aan. Ik moet nog vier haltes lopen. Ik wist...
H et is stil bij het restaurant Kebab Halabi in Hoorn. Als je het restaurant binnenloopt, zie je alleen maar lege tafels. De Syrische muziek die hier altijd klonk is niet meer te horen, de fascinerende gerechten staan niet...
Zina Abboud: vluchteling met een succesvol cateringbedrijf in Amsterdam. Haar prachtige, rode krullen zijn waarschijnlijk het eerste wat je ziet wanneer je haar in de keuken ziet staan. Ze glimacht, terwijl ze heerlijk eten maakt dat ze ook nog eens stijlvol op de borden legt. Zina Abboud (33) is volgens de Kamer van Koophandel de eerste vrouwelijke vluchteling die haar eigen bedrijf startte in Nederland. 

Vrijheidsmonoloog zoals voorgedragen door theater Jaco bij vrijheidsmaaltijd 5 mei 2018 in Perron Oost. Geschreven door Jørgen en Mahmoud.

Volg ons

1,582LikesLike
202VolgersVolg
214VolgersVolg

Aanbevolen